|
|
|
|
|
| « Scolopendra galapagoensis.. | Scolopendra hardwickei.. » Opisy gatunków » Wije (Myriapoda) » Pareczniki (Chilopoda) » Skolopendrokształtne (Scolopendromorpha) » Skolopendry (Scolopendridae) » Scolopendra spp. » | |||||||||||||||||||
Skolopendra olbrzymia (Scolopendra gigantea Linnaeus, 1758)
Chociaż Scolopendra gigantea została opisana już w 1758 roku, to dziś południowoamerykańskie skolopendry przysparzają wiele zakłopotania. S. gigantea była odnotowana jako największy gatunek skolopendry na planecie, choć ludzie mają wątpliwości co do tego. Wymaga to dokładniejszego zbadania i możliwe jest iż się okaże to stwierdzenie nieprawdą. Obecnie jest to gatunek bardzo ciężki do znalezienia w handlu oraz wyjątkowo drogi. Te ogromne, szybkie skolopendry zdecydowanie nie są dla początkujących. większość czasu ukrywają się w substracie, bądź w kryjówce, więc obserwowanie ich jest na zasadzie chybił trafił. Mimo iż wydają się skryte są wyjątkowo nerwowe i definitywnie agresywne! Osiągają ponad 35cm długości, a ich jad jest prawdopodobnie dość mocny. W handlu spotykane pod nazwą 'Puerto Rican Giant Centipede' ewentualnie 'South American Giant Centipede'. Ktoś kiedyś napisał, że ich ubarwienie jest tak piękne jak kolory zachodzącego słońca nad Puerto Rico. Czerwona głowa oraz segment zagłowowy, czerwonawo-wiśniowe pozostałe
Opisane wyżej ubarwienie jest najczęściej spotykane w handlu. Spotykana jest również odmiana czarna, ekstremalnie rzadko spotykana, przypominająca trochę kolorystycznie bardzo ciemną S. galapagoensis. Cechą szczególną tej skolopendry jest obecność małych kolców znajdujących się na początku drugich odcinków nóg krocznych (z ang. 'femoral spurs') na kilku lub kilkunastu nogach z każdej strony. Jest to cecha spotykana jedynie u Scolopendra gigantea. Jedynie u S. galapagoensis spotykamy kolce na jednej, bądź maksymalnie dwóch nogach krocznych na stronę. Istotną cechą jest również ilość łysych (gładkich) członów anten w ilości od 9 do 12, rzadko 8, na łącznie 17 członów. W ten sposób możemy odróżnić ją od S. galapagoensis oraz S. viridicornis. Swego czasu powstało spore zamieszanie z podgatunkami Skolopendry olbrzymiej, nieopisany gatunek skolopendry z Ekwadoru (którego opis znajdziesz tutaj) był uznawany jako podgatunek S. gigantea robusta, albo S. robusta. Jest to błąd zapoczątkowany przez pewnego autora książek terrarystycznych, który ową błędną, trzy członową nazwę wprowadził. Dla ścisłości; S. robusta jest gatunkiem rdzennie meksykańskim, który nie występuje w handlu, nazwa S. gigantea robusta owszem kiedyś istniała, ale okazała się synonimem S. heros. Synonimy
Warunki Gatunek lasu deszczowego. Charakterystyczne dla tej skolopendry lokalizacje to Wenezuela; Carabobo, Valencia, Centralna oraz Południowa Ameryka, została również przez człowieka zawleczona na Wyspy Dziewicze, Haiti, Meksyk oraz Honduras. Istnieje również potwierdzony przypadek odkrycia osobnika w Indiach (praca "A taxonomic re-assessment of the centipede Scolopendra gigantea Linnaeus (Chilopoda: Scolopendridae) and confirmation of its occurrence in India" autorstwa Vinod Khanna and B.E. Yadav (1988); do pobrania z www.zoosprint.org ). Temperatura i Wilgotność Temperatura w dzień 22-28°C, w nocy 18-21°C. Wilgotność powietrza ~80%. Żywienie Dorosłe osobniki zaatakują i zjedzą praktycznie wszystko co nie jest większe on nich, a i od tej reguły są wyjątki, także karmimy dużymi karaczanami, albo małym gryzoniem raz na miesiąc, młode natomiast małymi świerszczami, larwami mącznika młynarka, pinkami, itp. Pokarm niezjedzony usuwamy na następny dzień. Przy grymaszącym osobniku możemy uprzednio zabity pokarm zostawić na małej miseczkę (np. nakrętce po wodzie mineralnej), rano go usuwamy, jak i wszystkie niezjedzone resztki. Zapobiegnie to wdarciu się pleśni, która jest niebezpieczna dla skolopendr. Aktywność Gatunek jak wszystkie skolopendry aktywny głównie w nocy, czasem późnym wieczorem bądź wczesnym rankiem. Terrarium Minimalne wymiary dla dorosłego osobnika to 50x25 w podstawie, oraz wysokość większa niż długość osobnika. Gruba warstwa podłoża, najlepiej torfu lub włókna kokosowego zmieszanego z piaskiem i wermikulitem. Obowiązkowym elementem wystroju jest miseczka na wodę oraz kryjówka (kawałek kory, kamień, itp). Dodatkowo możemy dodać roślinki lub inne elementy wystroju wedle uznania. Jeżeli terrarium (bądź pojemnik) jest ciągle zaparowane i szybko pojawia się pleśń, najprawdopodobniej mamy za słaba wentylację. W przypadku plastikowego pojemnika, zwiększenie ilości dziurek powinno poprawić sytuację. Rozmnażanie Brak doniesień. Opracowanie Opracował: justGreg 2007 na podstawie własnych doświadczeń i literatury: Dr. Graf Attems. 1930. Das Tierreich - Scolopendromorpha; J.G.E. Lewis 1981. The biology of centipedes, Cambridge University Press; A. Schileyko & V. Stagl. The collection of scolopendromorph Centipedes (Chilopoda) in the Natural History Museum in Vienna: a critical re-evaluation of former taxonomic identifications; Rowland M. Shelley. 2006. Catalog of the New World species of Scolopendra" Zootaxa 1253: 1–50. R.M. Shelley and S.B. Kiser - Neotype designation and a diagnostic account for the centipede, Scolopendra gigantea L. 1758, with an account of S. galapagoensis Bollman 1889 (Chilopoda Scolopendromorpha Scolopendridae). Oraz internetu: http://chilobase.bio.unipd.it/ Zdjęcia © Szymon Mleczko
|
|||||||||||||||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
